Kelheim, Beieren

Na de mooie meren van Plitvice en Rastoke te hebben gezien, gaan we in de middag weg, een dag eerder dan gepland. De rit richting Apeldoorn kunnen we op deze manier in kortere stukjes hakken, wel zo relaxed. Vanaf Čatrnja gaat de route door een glooiend, groen landschap. In dit deel van Kroatië zien we nog veel meer van die sinkholes die we eerder toevallig opmerkten in Čatrnja. Na alweer 1000 bochtjes te hebben gedraaid, waarschijnlijk de laatste van dit reisje, komen we op de snelweg. Nu zijn we weer definitief in het westen met zijn snelwegen en universele, zielloze rustgelegenheden. Het is een kort stukje vanaf de grens van Kroatië tot bijna aan de grens met Oostenrijk; we rijden door het smalle stuk van Slovenië.

Het onderkomen van vannacht, dinsdag 2 juni, is op de grens van Slovenië met Oostenrijk; we blijken in de plaats Šentilj te zijn. In dit voor ons volledig onbekende plaatsje puzzelen we kort over wat we met het avondeten willen doen. Na de ochtend bij de meren en een rit van drie uur is er geen energie meer over om naar een restaurant te zoeken. We kopen wat simpels in de lokale supermarkt, met in ons achterhoofd dat we ontbijt hebben bijgeboekt. Blijkbaar hebben we vanmiddag, toen we besloten hals over kop te vertrekken, niet gezien dat we ín een wijngaard overnachten. Bij aankomst worden we getrakteerd op een glaasje wijn uit eigen gaard. De kamer blijkt heel comfortabel en met de airco aan relaxen we even. Pat regelt dat we onze eigen Netflix-programma's kunnen kijken en hier laten we het bij voor vandaag.

De volgende ochtend hebben we niet al te veel haast; om 8 uur melden we ons voor een uitgebreid ontbijt met uitzicht over de fruit- en wijngaard. Het heeft de hele nacht al keihard geregend en dat doet het nu nog steeds. Terwijl Pat onze spulletjes naar de auto brengt, koopt Syl twee flesjes wijn bij de vriendelijk dame van de wijngaard.

Al na 10 minuten rijden we de grens met Oostenrijk over richting Graz. We moeten vandaag een heel stuk door Oostenrijk richting Passau. Het regent de hele tijd flink tot hevig, dus het is oppassen geblazen. Gelukkig is het niet al te druk en hebben we af en toe een droog stukje in een tunnel. Nou, laat dat 'af en toe' maar weg, want op dit stuk zijn we door ongeveer 40 tunnels gekomen! We realiseren ons dat we nog niet eerder in dit deel van Oostenrijk hebben gereden. Ons laatste onderkomen van deze reis is in Kelheim, een plaatsje aan de Donau in Beieren, Duitsland dus. We vinden ons Boutique Hotel vrij makkelijk en horen van de eigenaresse dat het morgen een 'Feiertag' is; de winkels zijn dan dicht. We bedanken de dame voor de tip en nadat we wat zijn uitgerust van de natte rit, doen we snel nog wat boodschapjes.

De volgende ochtend schijnt de zon en staan we te popelen om wat te gaan doen. Syl ontdekt dat er een schip over de Donau naar een klooster vaart, vanwaar we weer terug kunnen lopen. De boot vertrekt over een half uurtje, dus we moeten even accelereren en hup naar de haven. We vinden geen ticketloket, dus kopen we de tickets online. Vijf minuten later zitten we aan boord.

Het schip vaart in 50 minuten naar klooster Weltenburg. De Beieren zitten al massaal aan het bier, terwijl het net na negen uur is. Pat vraagt hoe dat zit en het antwoord is dat er op een vrije dag bier wordt gedronken en worst wordt gegeten; dat gaat de hele dag door. Dan kunnen we natuurlijk niet achterblijven. We bestellen één klein biertje en twee broodjes worst, een prima ontbijt al zeggen we het zelf.

Een ander hoogtepunt van het boottochtje is de Weltenburger Enge: een smalle doorvaart van de Donau tussen 80 meter hoge, steile wanden. Het is inderdaad een heel mooi gezicht. Achter ons staat op 100 meter hoogte de Befreiungshalle. Het is een markant en spuuglelijk gebouw om de gewonnen veldslagen tegen Napoleon te eren. Pat koopt een paar biertjes bij de oudste kloosterbrouwerij ter wereld.

Onze wandeling terug start aan de overkant van de Donau. Hiervoor stappen we in een houten bootje om daar te komen. Zoals verwacht moeten we eerst steil naar boven, waar ook meteen een uitzichtpunt over het klooster en de Donau is. De route loopt verder door een bos, wat wel lekker koel is. Na een uurtje komen we aan bij de Befreiungshalle, een groot, lomp, rond gebouw dat vanuit heel Kelheim te zien is. We lopen erlangs en gaan weer steil naar beneden, terug naar ons appartementje.

In Kelheim staat de brouwerij van Schneider Weisse, Pat's lievelings Duitse brouwer. Ze maken alleen weizen (tarwe) bieren. Natuurlijk is er een biergarten bij de brouwerij waar we een paar biertjes drinken en wat eten. Het is een hele kalme biergarten, geen muziek, geen rumoerige mensen, heerlijk zo. Als het begint te regenen worden we naar binnen geloodst. Op vrijdag, onze laatste dag gaan we de Kuchlbauer Turm in Abensberg bekijken. De toren is ontworpen door Hundertwasser, een Oostenrijkse kunstenaar. Deze meneer vond dat er wel wat meer kleur gebruikt mocht worden in gebouwen. De toren is heel kunstzinnig en kleurrijk en heeft een bijzondere vorm. We vinden het wel wat weg hebben van de kunstwerken van Gaudi. De toren, hoe kan het ook anders, staat binnen de muren van een brouwerij. In de biergarten eten we currywurst mit pommes, met uitzicht op het bizarre bouwwerk. Een stukje verderop staat kunsthaus Abensberg. Dit gebouw is al net zo bizar als de toren. Ook kleurrijk en kunstzinnig, er staat een kromme toren bovenop die elk moment lijkt om te kunnen vallen.

We vinden het gek dat we nergens hopvelden zien. Er zijn in de streek Hallertau, het grootste hop verbouw gebied ter wereld. Waarschijnlijk gaan we de hopvelden morgen wel zien langs de snelweg. Want helaas gaan we morgen weer naar huis. We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde reis. Ondanks dat we een versnelling lager gaan hebben we toch heel wat nieuws mogen beleven. Vooral Albanië heeft een positieve indruk achtergelaten.

Tijdens deze roadtrip hebben we in 38 dagen naar schatting 6500km gereden. Het is maar goed dat de benzine een euro per liter goedkoper is dan in Nederland. We hebben overnacht in 17 onderkomens en zijn in 10 verschillende landen geweest. Over 2 weken halen we de caravan op en staan we de komende tijd op de camping. Tot die tijd verblijven we in huis 2.

Doei...