Oberfranken

Dinsdag 25 augustus verlaten we Mini Camping de Roseboom om kwart over 7, er is nog niemand wakker. 9 uur later rijden we camping Bärenschlucht op, we zijn wéér in Beieren. We hebben nog niet eerder zo'n lang stuk op 1 dag met de caravan gereden, 625km. Er is bewust gekozen voor de langere route, deze gaat niet langs de grote steden, deze route nemen we vaker en betekent geen files. Op de camping krijgen we een plekje direct aan een druk paadje. Omdat we een lange dag hebben gehad laten we het even zo.

Op woensdag willen we vooral uitrusten, dit lukt deels. We vragen bij de receptie om een andere plek, dat lukt niet. Maar we zijn niet voor 1 gat te vangen, door de caravan 45 graden te draaien staan we niet meer zo direct aan het pad en hebben we een veel beter uitzicht op de karst rotsen om ons heen, soms is het zo simpel. We doen niet veel meer dan het verplaatsen van De Pep en een boodschapje.

De camping bevindt zich dus in een schlucht (kloof) in het Püttlachtal, het is onbegrijpelijk dat het mini riviertje de Püttlach deze kloof heeft gemaakt. We zijn omringd door steile wanden van karst gesteente. Oberfranken, het deel van de deelstaat Franken waar we nu zijn, staat bekend om z'n brouwerij dichtheid. Er zijn tussen Bamberg, Bayreuth en Neurenberg 200 brouwerijen te vinden. Hiervoor is zelfs een vermelding in het Guinness Book of Records. Naast brouwerijen barst het er ook van bakkerijen, slagerijen en kastelen.

De dag erna, terwijl het al snel warm wordt, gaan we op pad naar Tüchersfeld een gehucht iets verderop dat is gelegen tussen bijzondere rots formaties. Het is het symbool van Bovenfranken met z'n mooie steile dolomietrotsen en vakwerkhuisjes. Het is een vrij bizar gezicht en heeft iets weg van een Amerikaans Nationaal Park. Ook deze recht opstaande rotsen zijn door het kleine riviertje uitgesleten. Vanwege het compacte formaat zijn we snel uitgekeken en rijden via een glooiende binnendoor route naar Pottenstein, een klein stadje in de buurt, ook gelegen aan de rivier en omgeven door bizarre rotsen. Langs de vakwerk huizen struinen we door het stadje en drinken er een bakkie koffie met uitzicht op het slot van Pottenstein. Pat koopt een nieuwe regenjas die we hopelijk deze trip niet nodig gaan hebben.

Terug op de camping lunchen we met lekker lokaal brood waarna Pat op de fiets stapt. Het glooiende landschap is op de fiets veel steiler dan gedacht en op sommige stukken lukt het maar net om op de lichtste versnelling naar boven te stoempen. In deze omgeving is geen internet ontvangst, dus er moet gegokt worden om de weg terug te bepalen. Als Syl weer wat is bijgekomen gaan we naar de biergarten op de camping om wat te eten en drinken, inmiddels is het 28 graden, kalm aan doen dus. We staan op een van de weinige plekjes met internet en kunnen zo een beetje TV kijken, fijn hoor. Later gaat het regenen en dat doet het de hele nacht door. Vrijdag ochtend wordt het alweer snel benauwd, maar we wagen het er toch op om een kleine wandeling over de camping te maken. Het blijkt best een grote camping te zijn met een deel vaste plekken, een deel met wat grotere plekken waar wij staan en een soort weide met een plas en de mogelijkheid om de verticale wanden te beklimmen. Een veelzijdige camping dus.

Pat wil weer eens naar een brouwerij, deze keer in Bayreuth. Gelukkig zijn er ook diverse tentjes in de stad waar we noodle soep kunnen eten. Op weg naar Bayreuth regent het ongekend hard, we denken er zelfs aan om te keren omdat het zicht niet al te best is. We gaan toch door en parkeren voor de deur van Hoo No Kaze, een smaakvol ingericht restaurant waar we beide Phở bestellen, Vietnamese soep. We houden ervan en maken er gerust een uitstapje voor en ook deze keer was dat een geslaagde actie. Daarna naar brouwerij Maisel waar we worden overdondert door alle poppenkast er omheen. Dit lijkt wel een Hard Rock Cafe, veel te commercieel voor een Duitse brouwerij. We kopen er alleen wat biertjes wandelen naar het centrum van Bayreuth, het is gelukkig even droog. Pat wil Crocs of andere open schoenen voor op de camping. Het worden echte nepperts van 10 euro die perfect zijn om rond de caravan te rommelen.

Eenmaal terug op de camping is het vrij druk, het is vrijdag en het weekend begint. Opvallend genoeg zonder Nederlanders, het lijkt erop dat dit deel van Duitsland nog niet zo populair is en dat is best jammer. Bij De Pep doen we niet veel meer, er wordt passief naar mensen gekeken, zo af en toe regent het. Het is de volgende dag helder weer, goed fietsweer, dus Pat gaat een stukje fietsen. Rond half 1 rijden we naar Bamberg, een heel leuk stadje en dat blijkt ook wel als we er aankomen, het is veel te druk. We zijn hier gelukkig vaker geweest, dus heel erg is het niet. Pat zoekt een brouwerij buiten het toeristen gebied waar we de auto voor de deur kunnen zetten. Hier genieten we van een verlate lunch, een schnitzel met een bierbostel beslag. Misschien kunnen we over een maand op weg naar huis nog een paar dagen naar Bamberg, dan zijn de vakanties hier afgelopen en is het hopelijk minder druk. Via een fraaie route rijden we terug naar Camping Baerenslucht. Het is gelukkig kalm op de camping, buiten zitten is wel heel aangenaam zo.

De laatste dag in de Frankische Schweiz alweer, het is tijd voor een korte wandeling. Dit doen we in het Klumpertal, een schattig en compact dalletje. Hier kunnen we mooi even wat oefenen voordat we naar Oostenrijk gaan. In het dalletje dat vooral uit bos bestaat staan ook weer van die gekke rotsen die we in de hele omgeving tegenkomen, het heeft wel iets weg van het Müllertal in Luxemburg. Na de wandeling die best goed ging rijden we naar een uitzichtpunt. Hier hebben we een mooie blik over Pottenstein dat in een kloof ligt.

In de middag voeren we niet veel uit, morgen is het weer een lange reisdag naar de Millstätter See.