3 landen in 1 dag

Met de Kärnten card hebben we ook gratis toegang tot Panoramastraßen, dit zijn  de mooiste wegen in de bergen. Voor zaterdag kiezen we voor de Nockalmstraße, dit is een weg door een bijzonder nock gebied. De bergtoppen in dit gebied zijn niet grillig, maar juist rond van vorm en vaak begroeit met gras. Voor de grap wordt dit gebied de 'Nocky Mountains' genoemd. De Nockalmstraße is slechts 35km lang en heel populair bij fietsers, motorrijders en automobilisten. Aan de weg zijn verschillende wandel mogelijkheden, berghutten en uitzichtpunten. In de 35km rijden we 2 keer boven de 2000 meter, het zijn dus eigenlijk 2 bergpassen. Wij doen dit 4x omdat we de weg heen en terug rijden, zo kunnen we allebei rustig om ons heen kijken.

Nou ja rustig, de weg bestaat uit 52 genummerde haarspeldbochten die we dus ook twee keer rijden. De weg is in bijzondere goede staat, dat betekent blijkbaar dat je dan hard kunt rijden. De meeste mensen rijden keurig, maar er zijn wat types die het niet kunnen laten om veel te hard te rijden en het waren niet eens motoren. De uitzichten aan alle kanten zijn wonderschoon. Het is wel bijzonder te zien dat zelfs de niet begroeide toppen een mooie ronde vorm hebben, als een kale kop. Als we alle 104 haarspeldbochten hebben gereden rijden we via de supermarkt terug naar de camping. Het is op de camping veel warmer dan in het nockgebied. Gelukkig hebben we schaduw doek, handdoeken en klemmen om alles aan de luifel te bevestigen, in de schaduw is het heerlijk.

Zondag ochtend rijden we richting een dreiländereck. Een drielandenpunt dus, Oostenrijk, Slovenië en Italië. In het plaatsje Arnoldstein (nee Schwarzenegger is hier niet geboren) worden we met een 3 persoonslift in een kwartier naar boven gebracht. Het is zo'n stoeltjeslift, voor de zekerheid hebben we een jas meegenomen mocht het te koud worden in de lift, maar het is er heerlijk zitten. Bovenop hebben we uitzicht op de Italiaanse Dolomieten, de Sloveense Triglav en Oostenrijkse Dobratch. Syl herkent de Faakersee, Wörthersee en Ossiachersee. Na een bakkie koffie in de zoveelste berghut wandelen we gestaag in een half uurtje naar het gemarkeerde drie landen punt. We lopen langs een touw wat later de grens tussen Oostenrijk en Slovenië blijkt te zijn. Dit is al de derde keer dit jaar dat we in Slovenië zijn. Bovenop, waar wat monumentjes staan zijn we weer in Oostenrijk. Behalve het prachtige uitzicht is dit punt niet bijzonder, we zouden het leuker vinden als we via Italië terug kunnen lopen. Maar daar vinden we het volgende op; we gaan weer met de lift naar beneden zoeken het dichtstbijzijnde cafe in Italië en rijden erheen. We worden er in het Italiaans aangesproken, dus we vinden wel dat we in Italië zijn ook al is het maar 300 meter over de grens. De espresso en het alcohol vrij biertje smaken er prima. Grazie mille.

Jan en Jose kamperen hier ook in de buurt, daar rijden we maandag heen. We komen over een bijzondere bergpas waar boven een dal en een kloof is. Er wonen bijna geen mensen en we vragen ons af of er überhaupt comfortabel gewoond kan worden. Eenmaal in het Gailtal rijdt het een stuk relaxter en zijn er weer wijdse uitzichten. Op de camping in Reisach drinken we een bakkie en praten even bij. Op de terugweg eten we een pizza aan de Weissensee. 'S avonds kijken we 2 afleveringen van We zijn er bijna. 42 mensen die met elkaar en hun caravans en campers door Noord Griekenland rijden. Ze rijden door Servië en Noord Macedonië om er te komen. Laten we deze stoet nou in mei door Servië hebben zien rijden. We hebben er toen een foto van gemaakt en herkennen nu een caravan in het programma, geinig toch. De komende dagen proberen we het wat rustiger aan te gaan doen. Pat maakt dinsdag een kort rondje op de fiets, in de middag rijden we naar de Turracher Höhe waar we met een liftje naar een berghut gaan om te lunchen. Dat zijn dan de activiteiten voor de dag. Alhoewel we ook graag voor de caravan zitten om te bekijken hoe anderen prutsen om hun sleurhut perfect op de plek te krijgen. Dit is soms nog leuker dan een Netflix serie kijken. Als het eenmaal donker is kijken we buiten naar de sterren die perfect te zien zijn, de Grote Beer lijkt dichterbij dan ooit en ziet er prachtig uit. We vangen zelfs een vage glimp op van de melkweg, we stellen ons voor hoe donker het is zonder de camping verlichting.

Woensdag regent het, dat komt mooi uit want we hebben interesse in een rustdag. De hele serie van We zijn er bijna kijken we uit. Donderdag ochtend regent het weer of nog steeds, we zetten de rustdag nog even door.

Tot ooit